Vandaag had ik mijn eerste intervisie. Ik ga er vanuit dat het niet de laatste is. Ik had echt geen idee wat dit zou zijn, mijn hoofd verwarde het woord ook met “Interventie”.
Het ging wel lekker, praten met iedereen over dingen die we lastig vinden, en horen hoe anderen het aanpakken. Ik vind dit een super goede en chille manier van overleggen. Maar ik ben zoieso wel goed in praten, dus voor mij was het ook niet een probleem. Ik kan me bedenken hoe anderen dit lastiger kunnen vinden, praten over persoonlijke dingen.
Ik deed lekker mee, en de volgende keer zal ik ook zeker weer mee doen. Het ging bij ons over “Jezelf motiveren”, en hoe de meeste van ons dat lastig vinden. Ik vond het fijn om te horen hoe anderen mijn manier handig vonden. Ik heb ook een goed idee van anderen gehoord: “Pak een standaard plek, niet perse een tijdstip, maar een plek.” Dit heb ik ook direct toegepast en ben er achter gekomen dat ik het hartstikke fijn vind om blogs en verslagen te schrijven op mijn tablet in de trein.
Ik had zelf gezegd dat ik mezelf motiveer door “niet die MBO’er willen zijn die niks doet.” (niet de nuttige informatie voor anderen). En dat ik mezelf motiveer met mijn eigen ideën, bij een opdracht over leeftijd berekenen probeerde ik de laptop datum te gebruiken in plaats van een vaste jaartal, omdat ik wilde weten of dit kon. Ik hoop dat dit ook voor anderen zal werken.
Verder zijn we het er ook allemaal over eens dat Brightspace onoverzichtelijk is, we het rooster vervelend vinden, de opdrachten onduidelijk zijn, en het verschil in moeilijkheid van de opdrachten vervelend is, het is niet geleidelijk. Maar aangezien dit niet persoonlijke dingen zijn maar school dingen, hebben we dit niet verder besproken.
Op het moment had ik niet meer te bespreken, maar als er iets aan bod komt is dit zeker een manier die ik in mijn achterhoofd houdt om het te bespreken. Ik ben blij dat ik dit heb geleerd.